Galatasaray Kulübü’ndeki mali hareketlilik, son dönemin en dikkat çekici konularından biri. Adı birkaç sene önce iflasla birlikte anılan Galatasaray, nasıl oldu da son dönemde en çarpıcı transferleri yapan kulüp haline geldi?

Onur Erdem

GALATASARAY’DA kongre öncesine damgasını vuran konu, futbolcu değil profesyonel yönetici transferleriydi. (Dergi baskıya girdiği sırada henüz kongre yapılmamış, yeni başkanın kim olduğu belli olmamıştı.) Tartışmaların eksen değiştirmesindeki en büyük etken ise hiç kuşku yok ki kulübün değişim gösteren mali politikalarıydı. Zira Galatasaray’ın son dönemde başta futbolcu transferi olmak üzere, mali açıdan hiç de tanıdık olmayan bir çizgide ilerlediğini söylemek mümkün.
2008-2009 sezonu öncesi kadroya katılan Harry Kewell, Milan Baros, Fernando Meira ve Morgan De Sanctis gibi isimlerle çıtayı yükselten Sarı-Kırmızılılar, yeni sezon öncesinde de Elano, Abdel Kader Keita ve Leo Franco takviyeleriyle son yılların en çarpıcı kadrolarından birini kurmayı başardı. Oyuncu tercihlerindeki bu radikal değişim, teknik kadroda karşılığını Frank Rijkaard ismiyle bulunca, futbol kamuoyu Galatasaray’daki kabuk değişikliğinin temellerini araştırmaya başladı.
Bundan birkaç sezon öncesine kadar transfer döneminin ihtiyatlı kulübü olarak bilinen Galatasaray, nasıl olmuştu da yüksek maliyetli yıldızları kadrosuna katmayı ve Frank Rijkaard gibi bir markanın aklını çelmeyi başarmıştı? Taraftar, medya ve rakip kulüpler bu değişimin sırrını çözmeye çalışadursun, Galatasaray yönetimi ara transferde Jo, Giovani Dos Santos ve Lucas Neill gibi yeni yıldızlarla anlaştı. İsterseniz, filmi biraz başa saralım ve Sarı-Kırmızılıların hangi yollardan bugüne geldiğini görmeye çalışalım...

GALATASARAY İFLASLA ANILIYOR
Ağustos 2007... Galatasaray Sportif AŞ’nin yüzde 20 hissesini elinde bulunduran QVT Financial Fund’un üst düzey yöneticisi Angelo Moskov, Galatasaray’dan son dönemde temettü alamadıklarını, kulübün borcunun 100 milyon TL’ye çıktığını ve Galatasaray’ın iflasa gittiğini söylüyor. Böylece, ilk kez yetkili bir ağızdan “iflas” ve “Galatasaray” sözcükleri birlikte çıkıyor.
Borcun büyüklüğüne ilişkin rakamlar takip eden dönemde de değişiklik gösteriyor. Ortak görüş 150 milyon dolar civarında şekilleniyor. Buna karşılık, radikal iddialarda bulunanlar da yok değil: Kulübün çoktan kepenk indirdiğini savunanlar, borcun 300 milyon dolar seviyesini aştığını iddia ediyor.
Her kafadan bir sesin çıktığı bu sürecin ardından 2008 yılında, geçtiğimiz günlerde hayatını kaybeden Özhan Canaydın, altı yıllık başkanlık döneminin ardından sağlık sorunları nedeniyle bir sonraki seçimde aday olmayacağını açıklıyor. Tarihler 22 Mart 2008’i gösterirken, Galatasaray yeni başkanını seçiyor ve Adnan Polat, görevi Canaydın’dan devralıyor Polat’ın başkanlık sürecine geri döneceğiz ama ondan önce son beş yılın transfer bilançosuna bir göz atalım...

INAMOTO’DAN ELANO’YA
Galatasaray, 2005-2006 sezonuna girerken, en dikkat çekici transferler (toplam 5 milyon euro’luk bonservis bedeliyle) Sasa Ilic ve Marek Heinz. Takip eden sezonda ise tablo bir hayli karanlık: Marcelo Carrusca, Mehmet Topal ve Junichi Inamoto, (toplam 4 milyon euro’ya yakın bonservis bedelleriyle) Florya’nın yeni sakinleri arasındaki yerlerini yer alıyorlar. Özhan Canaydın’ın başkanlığında geçen son transfer döneminde ise kesenin ağzı açılmaya başlıyor. İki yıllık duraklama döneminin ardından, Lincoln, Tobias Linderoth, Shabani Nonda, Servet Çetin, Hakan Balta, Barış Özbek ve Volkan Yaman gibi isimler (toplam 13 milyon euro’ya yakın bir bedelle) kadroya dahil ediliyor. Mart 2008’de görev başı yapan Adnan Polat da 2008-2009 sezonuna girerken (toplam 12 milyon euro’ya yakın bir bedel karşılığında) Morgan De Sanctis, Fernando Meira, Harry Kewell ve Milan Baros’u transfer ediyor.

Devamı CNBC-e Business’ın Nisan sayısında...